Channel Kwetsbare Gezinnen

Landelijk channel

Te vinden in dit channel:

Vraag

29 april 2020
Bewaren
Co-Founder 1Sociaal Domein en Adviseur

“2. Hoe blijf je in contact met gezinnen die je al kende en waarvan je weet dat er een risico op huiselijk geweld en kindermishandeling is?”

Manager Kwaliteit en Innovatie

Tijdens de videosessie op 30 april hebben diverse professionals ervaringen uitgewisseld in 8 verschillende ‘Breakout Rooms. Hieronder staan de besproken onderwerpen kort op een rij. Heb je een aanvulling? Laat een reactie achter en klik op ‘antwoord versturen’.

Over het algemeen gaat het contact blijven houden met behulp van nieuwe, digitale vormen best goed. Het is vooral zoeken en afstemmen in welke vorm en frequentie . En het blijft toch belangrijk om elkaar echt te ontmoeten. Mensen naar kantoor te laten komen of te gaan wandelen.

(Beeld)bellen stuit soms op bezwaren vanuit gezinnen. Ervaren drempels zijn bijvoorbeeld het niet goed spreken van de taal, zich bezwaard voelen omdat kinderen rondlopen en hen afleiden, of omdat het laten zien hoe het thuis eruit ziet/eraan toegaat als confronterend wordt ervaren. Het kan helpen om ouders vooraf te vragen wat voor hen de voordelen zijn van het online of telefonisch contact. Probeer het voor hen laagdrempeliger te maken door ook zicht op jouw eigen thuis te geven. En benoem tijdens het beeldbellen wat je ziet, kletsen daarover om zo vooral in contact te zijn. Ook helpt het – zo is de ervaring - dat het drempelverlagend werkt als gezegd kan worden dat het contact via een beveiligde omgeving gebeurt (zoals bij POH met ’Beter dichtbij’).

Als het echt nodig is - in een crisissituatie - gaat een professional langs. De ervaring is dat gezinnen het over het algemeen heel fijn vinden dat er contact wordt opgenomen, en dat er expliciet gevraagd wordt hoe het nu gaat in de coronacrisis. Transparantie in het gesprek is, ook nu, belangrijk. Professionals proberen vaker met gezinnen te spreken, want de diepgang die je hebt met face-to-face gesprekken heb je nu niet. Ook gaan hulpverleners met mensen wandelen, op afstand. Belangrijk om hierbij goed te overwegen of het kind/de kinderen juist wel of niet mee gaan wandelen. En of je al dan niet een collega meeneemt.

Ook wordt de vraag besproken hoe je omgaat met gezinnen die de Nederlandse taal niet beheersen. Bij huisbezoeken is het al lastig om met elkaar te communiceren en elkaar te begrijpen, laat staan met (beeld)bellen. Je kunt een telefonische tolk inschakelen, maar daar zijn wel kosten aan verbonden. En met google translate kun je ook basisdingen communiceren.

Men heeft de indruk dat vluchtelingen vaak niet naar buiten durven. Zij nemen de oproep om thuis te blijven heel serieus. Uit verhalen blijkt ook dat de Coronacrisis en -maatregelen angst triggeren en daarmee de herinneringen aan oorlogservaringen.

Er zijn positieve ervaringen met kaartjes sturen en cadeautjes langsbrengen, om het contact op een warme en positieve manier te onderhouden. Hiermee wordt drempel tot contact opnemen met hulpverlener ook weer lager. Ook vertelde een professional dat ze what’s app groepjes heeft aangemaakt heeft voor gezinnen die bij elkaar in de wijk wonen. Dat dat helpend is gebleken in het elkaar bijstaan en werkt netwerkversterkend.

Ook is besproken wat de inzet van nieuwe, digitale manieren voor professionals gaat betekenen ná Coronacrisis. Digitale middelen gaan een belangrijk onderdeel van de professionele gereedschapskist worden. Om met gezinnen in contact te komen en te blijven, maar zeker ook om uit te wisselen en af te stemmen met collega-professionals van andere organisaties.
Tot slot was een veelgehoord geluid dat het in sommige gezinnen beter gaat. Er is minder stress door het ontbreken van school/werk waardoor er minder tijds- en regeldruk is. Voor sommige gezinnen lijkt dit positief te werken.

Verpleegkundige

Blijven bellen mailen contact proberen te krijgen met deze groep blijft lastig. Schakel ketenpartners in . Naar de speeltuin gaan of wandelen is soms ook mogelijk.